506 sayılı Kanuna göre, sigortalı yataklı tedavi kurumlarında tedavi altına alınmışsa geçici işgöremezlik ödeneği günlük ortalama kazancın ½’si, ayakta tedavi ediliyorsa 2/3’üdür.
Yine 5510 sayılı Kanuna göre, geçici işgöremezlik ödeneği, sigortalının hastanede ya da ayakta tedavi edilmesine göre farklılık taşımamaktadır
5510 sayılı Kanunda geçici işgöremezlik ödeneğinin miktarı, günlük ortalama kazancın 2/3’ü olarak belirlenmiştir
Ancak Tasarıda bu konuda değişiklik yapılmak isteniyor
Bu şekilde yasalaşırsa artık geçici işgöremezlik ödeneği 3/5 olacak
Bu indirimi anlama olanağı ise yoktur
Şunu da belirtelim ki,
5510 sayılı Kanunda “sigortalıya ödenecek geçici iş göremezlik ödeneğinin güncellenmemiş tutarı,
sigortalının ödenek hesabına esas alınan döneme ilişkin kazanç üzerinden
vergi, sosyal sigorta, genel sağlık sigortası ve işsizlik sigortası primleri kesintileri sonrası hesaplanan günlük net kazancını geçemez”. Hükmü vardı
Tasarı ile bu hüküm kaldırılıyor
Geçici işgöremezlik ödeneği konusunda bir başka hüküm daha getiriliyor
Daha önce unutulan bir hüküm!!
Bağımsız çalışanlara geçici işgöremezlik ödeneği verilmesi için
işgöremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az 90 gün prim ödemiş olma ve
Kuruma hiçbir borcunun bulunmaması gerekiyor
Bu kişiler zaten geçici işgöremezlik ödeneğini,
yatarak tedavi süresince veya
yatarak tedavi sonrası bu tedavinin gereği olarak istirahat raporu aldıkları sürede
alabiliyorlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder